Bir Güneş · Bir Kılıç · Bir Kan Bağı
Güneşin yaktığı ovalardan Kara Ateş Geçidi'nin kayalıklarına dek, Averland bugün tek bir hanenin sancağı altında: Leitdorf.
Güneş şahit, kılıç hüküm
▾ Aşağı KaydırAverheim'ın taşlarına kazınmış iki bin beş yüz yıllık bir tarih — Brigund savaş arabalarından Deli Kont'un kılıcına.
Sigmar'ın son hücumunda yanında at süren adam, bir Brigund'du.
Averlandlılar, atalarının bu topraklara İmparatorluk'tan bin yıl önce, büyük göçle geldiğini anlatır. At ve savaş arabası ustası Brigundlar, ovadaki eski kabileleri ya sürdü ya da boyunduruk altına aldı; Aver Nehri'nin üzerindeki yalçın tepeye ilk kamplarını kurdular.
Hızlı ve sert vurmalarıyla nam salan Brigundlar, Cüce krallarıyla dostluk kurdu ve onların ordularına süvari verdi. Bu dostluğun karşılığı, İmparatorluk'un doğduğu sabah ödendi: Kara Ateş Geçidi'nde, Yeşilderililerin ordusuna yapılan son hücumda Sigmar'ın yanında at süren onur, Brigund reisi Siggurd'a verildi.
Zaferin ardından Sigmar, Siggurd'u yeni kurulan İmparatorluk'un kontlarından biri ilan etti. Brigundların kamp yeri artık bir hükümdarlık merkeziydi: Averheim.
Averburg hiç düşmedi. Gorbad'ın orkları ise Plenzerplatz'ı bir daha unutmadı.
Siggurd, ne asinin ne de istilacının hükmüne meydan okuyamayacağı bir simge istedi ve şehrin en yüksek noktasına Averburg'u kurdurdu. Kale yüzyıllar boyunca yıkıldı, onarıldı, büyütüldü; ama temellerinin altındaki Elektör Kontları mahzenine hiçbir âlimin girmesine izin verilmedi.
1700'lerde Ork savaş lordu Gorbad Ironclaw, Waaagh!'ıyla Averland'a girdi ve Averheim surlarını aşarak şehrin ana meydanı Plenzerplatz'a kadar ulaştı. Orada Büyük Kont, muhafızları ve Averland'ın son askerleriyle onları karşıladı. Yüzlercesi kılıçtan geçirilen orklar şehri bırakıp gitmek zorunda kaldı.
Kont, ölü orkların kafataslarından bir anıt diktirdi. Kafatası Sütunu bugün hâlâ meydanda duruyor — ve Averheimlılar, ona yaslanmadan önce iki kez düşünüyor.
Alptraumlar Streissen'i kuşattı. Marius ise Alptraumları kuşattı.
Uzun yıllar Averland'ı Alptraum ailesi yönetti. Ancak 2502'de, mahsul hastalığının getirdiği kıtlık Streissen'de isyana dönüştü. Yaşlı Kontes Ludmilla Alptraum, kasabaya asker göndermenin bedeli olarak Streissen'in özgürlük beratını geri aldı ve düzeni bir kan gölüyle yeniden kurdu. Halkın gönlü o gün Alptraumlardan soğudu.
2512'deki Kargaşa'da İmparatorluk'un dört bir yanı birbirine girerken, Averland ilk kaosa düşen eyalet oldu. Alptraum ordusu Streissen'i kuşattığında, Marius Leitdorf'un birlikleri onları kanattan sardı. Varis Marlene Alptraum yenildi, Streissen Leitdorf sancağının kalesi oldu.
Kargaşa sona erdiğinde Marius, Averland'ın meşru Elektör Kontu olarak onaylandı. İmparator Karl Franz ise bu tuhaf ve cesur kontun yanına, onu dizginleyecek bir adam gönderdi: kendi Şampiyonu Ludwig Schwarzhelm'i.
Kara Ateş Geçidi'nin ardında davullar yeniden çalıyor. Averland bu kez de ilk saf olacak.
Averland'ın başında bugün Elektör Kont Marius Leitdorf bulunuyor. Yanında oğlu ve varisi General Sir Leopold Leitdorf ile İmparator'un Şampiyonu, Averland toprağının çocuğu General Ludwig Schwarzhelm yer alıyor. Ordunun sahadaki yükünü Kara Alan Kılıçları'nın başındaki Yüzbaşı Jurgen von Kopf taşıyor; Kont'un kuzeni Teğmen Theon ise ova devriyelerini ve sığır lordlarıyla olan ilişkileri yürütüyor.
Averheim'ın mezbahaları ve sığır pazarları, Grenzstadt'ın kürk ve maden ticareti, güney yamaçlarının ünlü şarapları kontluğun hazinesini dolduruyor. Ama huzur ince bir buz gibi: Alptraumlar sessizce yeniden güç topluyor, Kara Ateş Geçidi'nin ötesinden ise her ay daha büyük bir Yeşilderili sürüsünün haberleri geliyor.
Leitdorf Hanesi'nin hikâyesi bitmedi — her yeni kuşatma, her yeni Waaagh! ona bir bölüm daha ekliyor.
Averland'ın idaresini ve ordusunu paylaşan Leitdorf kanı ile hanenin en yakın kılıçları.
"Deli Kont." Ormanlara, arı sürülerine ve yarı hayalî balık-adamlara savaş açmış; ama aynı zamanda usta bir eskrimci, şair ve taktisyendir. Runefang Mother's Ruin'i taşır, atı Daisy Kurt von Helboring II'nin fikirlerine danışmanlarınınkiler kadar güvenir.
Kont'un oğlu ve varisi. Averburg'un günlük idaresini, erzakı ve Averheim garnizonunu yönetir; babasının fırtınalarını dengeleyen sakin el olarak bilinir.
Averland'ın Wenenlich köyünde bir demircinin oğlu olarak doğdu, Adalet Kılıcı'nı taşıyan adam oldu. Karl Franz onu Kont'un yanına danışman olarak gönderdi. Hayatında hiç gülümsemediği söylenir.
Kuşaklardır Averland kontlarına general ve devlet adamı yetiştiren von Kopf hanesinin başı. "Yenilen bir savaştan sağ dönülmez" yeminli Kara Alan Kılıçları'nı komuta eder; talimleri bizzat denetler.
Kont'un kuzeni; av, eskrim ve ziyafet tutkunu bir baron. Ova devriyelerini ve köylerle hane arasındaki bağı yürütür. İmparatorluğu yeraltından tehdit eden insan boyunda sıçanlara inandığı için ona "Averland'ın Deli Baronu" denir.
Averland, İmparatorluk'un güneydoğu köşesinde, Yukarı Reik ile Aver nehirleri arasında uzanan güneşli ovalardır ve siyasi olarak bir Büyük Kontluk statüsündedir.
Kontluk Merkezi
Averburg · Sığır Pazarları · Mezbahalar
Aver Nehri'nin üzerindeki yalçın tepede kurulu başkent. Taşkınlara karşı güvende olan şehir, büyük sığır sürülerinin yolculuğunun sona erdiği yerdir.
Kale-Kasaba
Kürk · Mücevher · Maden Ticareti
Kara Ateş Geçidi'nin batı ucunu tutan sınır kalesi. Hacılar, tüccarlar ve Cüce kervanları burada buluşur; Grenzstadter beyaz şarabı Marienburg'da moda sayılır.
Kasaba
Cüce Harabeleri · Yol Kavşağı
Cüce İmparatorluğu'ndan kalma bir konaklama yerinin harabeleri üzerine kurulmuş kavşak kasabası. Kayıp Cüce mahzenlerinin "orijinal" haritaları burada satılır.
Averheim'ın resmî kayıtlarının ötesinde, meyhanelerde ve sığır kamplarında nesilden nesile fısıldanan sözler.
"Kont'un mahzeni boş değil… hiç olmadı."
Averburg
Averburg'un altında, Elektör Kontlarının yattığı mahzenler vardır. Âlimler yıllardır kalenin temellerini incelemek için izin ister; dilekçeleri her seferinde, hiçbir açıklama yapılmadan geri çevrilir.
Averheim'da herkes nedenini bildiğini sanır. Rivayete göre Brigund reisi Siggurd, kalkanı, mızrağı ve savaş arabasıyla birlikte oraya gömülmüştür — ve bunların her biri büyük güce sahip kadim emanetlerdir.
Eğer bu doğruysa, hiçbir kont böylesi silahlara sahip olduğunu komşularına duyurmak istemez. Eğer yanlışsa, bunun anlaşılmasını hiç istemez.
Deli Kont Marius'un bir gece tek başına mahzene indiği ve sabaha karşı gülerek çıktığı anlatılır. Ne gördüğünü kimse sormamıştır. Sorsalar da büyük ihtimalle atına danışırdı.
Averland'da sırlar gömülmez. Sadece beklemeye bırakılır.
"Gizem Gecesi'nde Sütun'a bakma… o sana bakar."
Plenzerplatz
Gorbad Ironclaw'un orkları Plenzerplatz'tan geri püskürtüldüğünde, dönemin Kontu ölülerin kafataslarını toplatıp meydanın ortasına üst üste dizdirdi. Amacı, bir daha Averheim'a gelmeyi düşünecek her yeşil kafaya bir hatırlatma bırakmaktı.
Sütun yüzyıllardır yerinde duruyor. Çocuklar gündüz onun gölgesinde oynar, tüccarlar onu buluşma yeri olarak verir. Ama yılda bir gece meydan boşalır.
Gizem Gecesi'nde, iki ay da gökyüzünde dolunayken, bazı kafataslarının göz çukurlarından kan damladığı söylenir. Şehir nöbetçileri o gece Plenzerplatz'tan geçmemek için yollarını uzatır; geçmek zorunda kalanlar ise başlarını öne eğer.
Her nöbet değişiminde aynı söz fısıldanır: "Duvar yıkılabilir. Sütun unutmaz."
Averland ordularının kayda geçen meydan muharebeleri, kuşatmaları ve savunmaları.
Sigmar'ın birleşik kabileleri ve Cüce müttefikleri, Yeşilderililerin büyük ordusunu geçitte ezdi. Son hücumda Sigmar'ın yanında Brigund reisi Siggurd at sürdü.
Gorbad Ironclaw'un Waaagh!'ı Averheim surlarını aştı, ama Averburg düşmedi. Büyük Kont'un muhafızları orkları ana meydanda kıstırıp şehirden sürdü.
Alptraum ordusu Streissen'i kuşatırken, Marius Leitdorf'un birlikleri kanattan saldırdı. Marlene Alptraum'un yenilgisiyle Leitdorflar Averland'ın yönetimini devraldı.
Geçitten inen Yeşilderili sürüsü kale-kasabayı kuşattı. Von Kopf hanesinden Benno ve Gelfrat bir kulede düştü; Yüzbaşı Jurgen von Kopf'un Kara Alan Kılıçları kuşatmayı kırdı.
Kontluktaki son olaylar, atamalar ve resmî duyurular.
Gece yarısını çoktan geçmişti. Kont Marius'un "Arıların Yenilgisi'nin yıl dönümü" şerefine verdiği ziyafet sona ermiş, Averburg'un koridorları devrilmiş kadehler ve yarım kalmış şarkılarla dolmuştu. Kütüphane merdivenlerine dökülen Grenzstadter beyaz şarabı ise kimsenin dikkatini çekmeden kurumayı bekliyordu.
Ancak o gece uyku, General Ludwig Schwarzhelm'in yanına uğramamıştı. Ziyafette tek lokma yemeyip kemerindeki kuru etle yetinen General, birkaç kitap karıştırmanın zihnini sakinleştireceğine karar verdi. Söylentiye göre aradığı kitap, Averland'ın eski vergi kayıtlarıyla ilgiliydi; bu nedenle uykusunun neden kaçtığı hâlâ tartışma konusudur.
Dönüş yolunda karanlık merdivenlerin ilk birkaç basamağını dikkatle indi, üçüncü basamakta durdu ve parlayan lekeyi fark ederek kendi kendine "Buraya sabah kum döktürmek gerek." dedi.
Dördüncü basamak ise bu fikre katılmadı.
Generalin ayağı bir anda kaydı. İmparator'un Şampiyonu önce dengesini kurtarmaya çalıştı, ardından duvara tutunmayı denedi ve nihayetinde birkaç basamağı İmparatorluk'ta bugüne kadar görülmemiş bir yöntemle inmeyi başardı. Gürültüyü duyan nöbetçiler onu merdivenlerin dibinde, omzunu tutarken — ve tanıklara göre yine de hiç gülümsemeden — buldu.
Yapılan ilk kontrolde omzunun incindiği, fakat durumunun ciddi olmadığı anlaşıldı. Kont Marius, olayı öğrenince atı Daisy'ye danıştığını ve atın "basamakları idama mahkûm etmeyi" önerdiğini duyurdu. General Sir Leopold Leitdorf ise daha makul bir kararla merdivenlere ek meşale konulmasını emretti.
Fakat nöbetçiler arasında gecenin asıl dersi çoktan başka türlü kayıtlara geçmişti: "Averburg'da kitap okumak, Kara Ateş Geçidi'nde nöbet tutmaktan daha tehlikelidir."
Üç gün boyunca Averheim sokakları böğürtü, toz ve sığır lordlarının naralarıyla doldu. Geleneğe sadık soylu aileler sürülerini bizzat yönetti; pazar yerindeki sayımda ağıllar taştı, Aver iskelesindeki tuzlama tezgâhları gece boyunca çalıştı.
Sürüyü ova boyunca koruyan Teğmen von Schreck, Kont'a payı olan sığırları teslim ederken "yolda tek bir hayvan bile sıçan-adamlara kaptırılmadı" diye rapor verdi. Raporun bu kısmı, her zamanki gibi, tutanağa geçirilmedi.
Şehir muhafızları ise geleneksel uyarıyı yineledi: sığır lordları şehirdeyken meyhanelerden uzak durun. General Sir Leopold Leitdorf, sürü bereketinin bir kısmını Grenzstadt garnizonuna gönderdiğini duyurdu.
On gün boyunca Kara Ateş Geçidi'nden inen bir goblin çetesi, Grenzstadt ile Hochsleben arasındaki kervanları basmıştı. İki Cüce arabası yağmalandı, bir kürk tüccarı yaralı kurtuldu. Kasaba, Averheim'a acil haber saldı.
Yüzbaşı Jurgen von Kopf, Kara Alan Kılıçları'ndan on iki kişilik bir müfrezeyi geçide yönlendirdi; Grenzstadt'ın en tecrübeli avcıları da izleri sürerek çetenin mağarasına kadar rehberlik etti. Şafak vakti düzenlenen baskında çete başı öldürüldü, kalanlar dağların derinliklerine kaçtı.
Olayın ardından yol boyunca gözetleme kuleleri yeniden kullanıma açıldı. Von Kopf avcıları övdü: "Kılıçlar olmadan bu dağlar avcılarını, avcılar olmadan da bu kılıçları bu kadar hızlı kurtaramazdık."
Benno ve Gelfrat von Kopf'un düştüğü kuzey kulesi, kuşatmadan beri yarı yıkık duruyordu. Kont Marius, Cüceleri "her zaman diğer Elektörlerden daha güvenilir" bulduğunu hatırlatarak onarımı Karak Angazhar ustalarına emanet etti.
Usta taşçı Dunrik yönetiminde otuz işçi altı hafta çalıştı; eski taşlar tek tek sökülüp yeniden yontuldu. Onarım sırasında kulenin temelinde, Brigund dönemine ait, üzerinde öfkeli bir güneş yüzü işlenmiş bronz bir levha bulundu.
Levha, şimdi Averburg'un tören salonunda sergileniyor. Yüzbaşı von Kopf, kuleye kardeşlerinin adını taşıyan bir yazıt koydurdu. Dunrik ise işini bitirirken yalnızca şunu söyledi: "Bu taşlar Cüce işi. Yeşilderililer bir daha denesin."
Son üç aydır silaha yeni sarılan sekiz er, Yüzbaşı Jurgen von Kopf'un seçimiyle Nuln garnizonuna eğitime gönderildi. Üç hafta süren program; mızrak duvarı düzeni, at üstü tabanca atışı ve gece nöbeti disipliniyle geçti.
Eğitimin son gününde düzenlenen tatbikatta Averlandlı erler, diğer eyaletlerden gelen acemilerle karışık müfrezeler hâlinde değerlendirildi; sekizi de hattı hiç bozmadan tamamladı ve Tier 4'e terfi ettirildi. Teğmen von Schreck, uğurlama konuşmasında erleri "kanalizasyonlardan gelecek tehlikeye" karşı uyardı; Nulnlu eğitmenler bunu bir şaka sandı.
Dönüşlerinde Averburg avlusunda küçük bir tören yapıldı; Kont Marius Leitdorf, her birine Averland güneşi işlenmiş birer kemer tokası hediye etti ve hepsine ayrı ayrı uzun birer şiir okudu. Von Kopf, bu neslin ordunun omurgasını oluşturacağını belirtti.
